W czasach ocieplającego się klimatu także polscy klienci zwrócili uwagę na laurowiśnie wschodnie (Prunus laurocerasus). Wnoszą one do ogrodu zieleń także zimą, w postaci swoich zimozielonych liści. Większość odmian tych roślin słabo jednak znosi mroźne zimy, zwłaszcza z wysuszającym wiatrem. Często wiosną można zobaczyć zbrązowiałe i podmarznięte krzewy, które szpecą ogrody. Dotyczy to zwłaszcza odmian silnie rosnących i o dużych liściach, najbardziej narażonych na uszkodzenia przez mróz i wiatr w zimie. Dawne podręczniki do dendrologii, jako odmianę najbardziej odpowiednią do polskich warunków wymieniały starą odmianę ‘Otto Luyken’. Ma ona niewielkie liście, zwarty pokrój i wysokość nieprzekraczającą 1 m. Warto więc zwrócić uwagę na nowości ostatnich lat. Wiele tych kreacji ma mniejsze liście i zwarty pokrój. Te cechy powodują, że lepiej radzą sobie z niską temperaturą, ale także np. gradem, który może bardzo oszpecić odmiany wielkolistne.       

Laurowiśnie na zagonach polowych w Holandii, fot. W. Górka

Otto Supreme (’GRPL08′PBR)

To zeszłoroczna zdobywczyni srebrnego medalu targów GrootGroenPlus w niderlandzkim Zundert. Jej hodowcą jest Guido Rouwette z Valkenburga w południowej Limburgii (Holandia). Ten były szkółkarz obecnie skupił się całkowicie na hodowli nowych odmian krzewów ozdobnych, w której odnosi spore sukcesy. Spod jego ręki wyszły np. hortensje bukietowe (Hydrangea paniculata) SKYFALL, MOJITO, GRAFFITI, HERKULES czy LITTLE SPOOKY, suchodrzewy mirtolistne (Lonicera nitida) z grupy ‘Garden Clouds. Te ostanie mogą stanowić „zdrowszą” alternatywę dla bukszpanu. Ostatnio do osiągnieć tego hodowcy dołączyły laurowiśnie wschodnie: GREEN PLANET (małe liście, kulisty zwarty pokrój, wysokość i średnica ok. 1 m, nie kwitnie), LEGEND i najbardziej znaną – OTTO SUPREME.

Ta ostatnia tworzy zwarte, silnie rosnące krzewy o wyprostowanym pokroju. W Holandii po 5 latach może dorastać do wysokości około 2 m przy średnicy 1 m. Jej zaletą jest bardzo silny system korzeniowy. Przez to dobrze sprawdza się w warunkach terenów zieleni, gdzie może pełnić role zimozielonego wypełniacza, którego wysokość łatwo jest kontrolować poprzez cięcie. Krzew jest ponadto odporny na choroby, m.in. tolerancyjny wobec mączniaka prawdziwego, który często atakuje laurowiśnie. Jego zaletą są niewielkie, wydłużone liście. Dobrze opierają się gradowi, ale też lepiej zimują w niskiej temperaturze. Odporność na mróz dla tej odmiany jest określana na -22oC. Rośliny kwitną podobnie efektownie i obficie, jak te u odmiany ‘Otto Luyken’. Zdaniem hodowcy lepiej jednak rosną w czasie produkcji w pojemnikach. Obecnie prawami do tej odmiany zarządza firma Plantipp.

 Elly® (‘VERSTRA’PBR)

To odmiana znaleziona wspólnie przez Adriana Stravera z Niemiec i  Stefa Verwaaya z Holandii. Została nazwana imieniem Elly, które noszą żony obu panów. Jest reklamowana jako idealna na żywopłoty ze względu na kolumnowy, wąski pokrój. Może być także interesującą rośliną soliterową. Rośnie silnie i mocno się krzewi. Ze względu na wąski pokrój (dorasta do wysokości 4 m przy średnicy zaledwie 80 cm) żywopłotom wystarcza jedno strzeżenie w roku. Czasem niepotrzebują go nawet wcale. Kolumnowy pokrój i węższe niż gatunku oraz bardziej wyprostowane liście dobrze zabezpieczają rośliny przed zniekształceniem podczas silnych opadów śniegu. Także odporność na mróz jest dość wysoka, bo określana na -25oC. Jest lepsza np. niż u często oferowanej w Polsce jako odpornej  odmiany ‘Caucasica’. Dla szkółkarzy ważną cechą tej odmiany może być silny, zwarty system korzeniowy. Umożliwia to łatwe wykopywanie z bryłą korzeniową nawet dużych egzemplarzy. Obecnie prawami do tej odmiany zarządza firma Plantipp.

 Bonaparte® (‘Flippi01’PBR)

To także odmiana hodowli Adriana Stravera z Niemiec, ale o dość nietypowych jak dla laurowiśni cechach. Jej młode przyrosty i liście są bowiem intensywnie zaczerwienione, pięknie kontrastujące z ciemnozielonymi starszymi liśćmi. Lekko zaróżowione są również pojawiające się wiosną kwiaty. To odmiana karłowa o zaokrąglonych liściach, zwartym, lekko wzniesionym pokroju. Jej odporność na mróz określana jest na -22oC. Krzewy nadają się do uprawy pojemnikowej, na niskie żywopłoty i do masowych nasadzeń naterenach zieleni. Nie jest to wprawdzie pierwsza odmiana o zabarwionych na czerwono przyrostach. Podobne (chociaż słabiej wybarwione) ma np. laurowiśnia ‘Etna’, której duże, mięsiste liście są jednak łatwo uszkadzane przez grad. Obecnie prawami do odmiany Bonaparte® zarządza firma Plantipp.

 

ZsófiPBR (Filigrow Sofia®) 

Odmiana otrzymana przez Gabora Nemetha z Węgier. Ze względu na pochodzenie ma dobrze znosić nie tylko niską temperaturę zimą (do -25°C), ale także wysoką latem (nawet 38°C). Na pierwszy rzut oka rośliny nie przypominają laurowiśni, gdyż mają bardzo małe, wąskie liście o piłkowanych brzegach. Krzewy są zwarte, silnie rozgałęzione i mają półkulisty pokrój. Po pięciu latach dorastają do wysokości około 1,5 m, przy podobnej średnicy. Można je produkować w wersji tradycyjnej, ale także piennej (takie formy dobrze komponują się w pojemnikach balkonowo-tarasowych). Ze względu na odporność na mróz i niewielkie wymagania rośliny dobrze sprawdzają się w ogrodach i na terenach zieleni. Mogą także służyć jako dekoracja balkonów i tarasów. W produkcji nie przysparzają kłopotów, dobrze rosną i łatwo się krzewią w pojemnikach. Prawami do tej odmiany zarządza firma Breederplants.